Airavathakuzhi

Bye Bye Mysore

2011-06-16T11:11:00.000-07:00

After 4 and a half years in mysore, time to say good bye. Moving on to the garden city as any ITian finally does.
Bangalore .. the city of dogs, IT, and Traffic. From now, I can crib about the damn traffic light which keeping me stuck for 90 secs, the driving rashly, the city moving uncaringly. But as anyone, even I will get stuck in the speedy life, even I will understand moving on as a motto.

Mysore.. you have a big place in my heart, the roads, the palace, the Kacheris, yuva dussera, the friends i made. Alvida to all and one.

HTC Desire Review

2010-08-10T10:58:00.000-07:00

The HTC Desire.

Well depends on where u are and what mobile and data connection you have. In India , only bsnl provides 3g and its damn costly. u cna use ur net connection if u r using a wireless router to connect to net. Without net, its nto much . the music and video are awesome, as expected , so is the camera.

android is a great os if u know how to play with it. battery life is low, due to the big ass screen, and u require a USb charger to charge it. 1.5 days for fheavy usage w/o net..

No front camera, so cant make video calls . no camera cover for back, so more chances of scrated and dust. touch screen is nice . if u dont push in too much spurious apps, should work fine.

And ps: If u dont know andriod, u can learn, but limited usage options

Raavanan – A comparison between Hindi and Tamil

2010-06-20T12:44:00.000-07:00

Theatre : Fun Cinemas, Bangalore
Crowd : 90%

Saw the Tamil version of the movie today. I finally understood some of the dialogues that I jumped through in Hindi. And once I understood the dialogues, liked Hindi better. Abhishek Bachan did a wonderful job in Hindi, which am not sure if Vikram was able to reproduce in Tamil. Prithviraj did a good job as the villainous RamanJ. Songs felt much better in Hindi except "Usure pokuthe", which was as good as "Behene De".

So basically, Tamil version is better for understanding the story, but character "Raavan" was better in Hindi. Songs sounded better in Hindi than Tamil.

After Thought : Seethayude Agni Pareeksha ennu parayunnath Seetaye mathramalla Raavanneyum apamaanikkunnath pole alle? Athu pole Shoorpanakayude mookkum mulayum chethi ennu parayunnath symbolic aayano raamayanathil udhesichath ennu chintippikkunnu ee Film.

P.S: I am not sure if watching Hindi first affected my review in any way. It's up to you to make their own assumptions.

Lankaye snehicha Seetha

2010-06-19T17:13:00.000-07:00

ഇന്ന് അങ്ങനെ Much awaited ആയി പോയി രാവന്‍ കണ്ടു.

ഈ പടം കാണാന്‍ പോകുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം. ഹിന്ദി സംഭാഷണം കൊറച്ച് പിടിപാട് വേണം. ഇല്ലേല്‍ ഊഹിച്ചു വായിച്ച പൂരിപ്പിച് എടുക്കണ്ടി വരും.

ആദ്യം പറയണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ , ചായാഗ്രഹണം . സന്തോഷ്‌ ശിവന്‍ മികവു തെളിയിക്കുന്നു. ഗ്രീനെറി ഒക്കെ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്നത് അതി മനോഹരം.
രണ്ടാമത്, സംഗീതം . റെഹ്മാന്‍ അതി മനോഹരമായി കൈകാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. സിനിമ സോങ്ങ്സ് പോരാതെ ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ട് മ്യൂസിക്‌ ഒക്കെ കിടിലന്‍ .
സംവിധാനം. മണി രത്നം എന്നെന്നും വ്യത്യസ്തന്‍ . നന്നായി എടുത്തിരിക്കുന്നു.
കഥ: കേട്ട് ഭയപെട്ട പോലെ ഒന്നും അല്ലാതെ അധികം ബോര്‍ ആക്കാതെ തീര്‍ത്തു.

അഭിനയം: വിക്രം ഹിന്ദി പറയാന്‍ പോര എന്ന് തോന്നി ചില ഇടത്ത് . അഭിഷേക് ബച്ചന്‍ ചില സമയം നന്നായെങ്ങിലും ചില സമയം മികച്ചു നിന്നില്ല.
ഐശ്വര്യ റായി പതിവ് പോലെ ഭംഗി കൊണ്ട് എന്നെ കീഴ്പെടുത്തി. പക്ഷെ അഭിനയം ചില സന്കീര്‍ണനിമിഷങ്ങളില്‍ മോശമായി തോന്നി.

സംഭാഷണം: ഹിന്ദി ലോക്കല്‍ ആയി യുസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ട ഉണ്ടാക്കുകയും വിരസത ഉണര്‍ത്തുകയും ചെയ്തു. ചില കമ്പ്ലീറ്റ്‌ വരികള്‍ മനസിലാവാതെ പോയി.
സാധാരണ സൌത്ത് ഇന്ത്യന്‍സ് കണ്ടാല്‍ ഇഷ്ടപെടില്ല. അവര്‍ക്ക് തമിഴ് തന്നെ ശരണം.

സ്ക്രിപ്റ്റില്‍ ചില ഭാഗങ്ങള്‍ ഇച്ചിരി ഓവര്‍ ആയി തോന്നിയെങ്ങിലും പടം മൊത്തത്തില്‍ ഒരു വ്യതാസം ഉണ്ടായിരുന്നു.

പോസിറ്റീവ്സ് : ചായാഗ്രഹണം, മ്യൂസിക്‌ , സംവിധാനം , സ്ഥലങ്ങള്‍ , ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ട് മ്യൂസിക്‌ .

നെഗറ്റീവ്സ് : സ്ക്രിപ്റ്റ്, കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത സംഭാഷണം, ചില നേരത്തെ അഭിനയം .

അവസാന വാക്ക് : 7/10 വരെ കൊടുക്കാം. പടം കണ്ടിരിക്കാം, മ്യൂസിക്‌ ആസ്വദിക്കാം. സ്ഥലം കണ്ടു വിസ്മരിക്കാം. ക്യാമറ കണ്ടു തരിക്കാം, പക്ഷെ പടം ഫീല്‍ ഗുഡ് ആയി തോന്നിയില്ല.

(തമിഴ് കാണാന്‍ പോയിട്ട് ബാക്കി വിശേഷങ്ങള്‍ .)

( റിവ്യൂ കണ്ടു ജഡ്ജ് ചെയ്യാതെ പടം കണ്ടു ജഡ്ജ് ചെയ്യുക. )

Pokkiri Raja – Oru Vadham

2010-05-25T02:27:00.000-07:00

"അറിയാത്ത പിള്ളക്ക് ചൊറിയുമ്പോ അറിയും എന്ന് പറഞ്ഞത് ഞാന്* അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു"
Repeated warnings വക വെക്ക്യാതെ ഞാന്* സുല്*ത്താന്* ബത്തേരി ഐശ്വര്യയില്* പോയി പടം കണ്ടപ്പോള്* എനിക്ക് ഇങ്ങനെയാണ് തോന്നിയത്!

Cinema : പോക്കിരി രാജാ
Theatre: സുല്*ത്താന്* ബത്തേരി ഐശ്വര്യ
Show: 10.45
ജന സാന്ദ്രത: കഷ്ടി 40%
അലക്സാണ്ടര്* കാണാന്* വയനാട്ടില്* പോവാം എന്ന് നിരുവിച്ചു ഇറങ്ങിയ ഞാന്*, അവസാനം ചെന്ന് പെട്ടതോ. സിംഹത്തിന്റെ മടയില്*! സിംഹം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്* നല്ല zooല്* കിടക്കുന്ന സിംഹം. !!

ആദ്യമായി എന്റെ ചോദ്യം - പ്രിത്വി രാജിന് എന്ത് കാരണം കൊണ്ടാണ് മമ്മൂട്ടി ഇത്രയും പ്രോമോറേന്* കൊടുത്തത്? ഇതിനു വേണ്ടി പ്രിത്വി എന്താണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തത്?
രണ്ടാമതേ എന്റെ ചോദ്യം - ഇവര്* ഒന്നും ഈ പടം കണ്ടിട്ടില്ലേ? അതോ കഥ കേട്ടിട്ടില്ലേ? എനിക്ക് മനസിലാവുന്നില്ല..!!

സ്ക്രിപ്റ്റ് എന്ന് ചോദിച്ചാല്* ശ്രീനിവാസന്* ചിന്തവിഷ്ടയില്* പറഞ്ഞ പോലെ "സ്ക്രിപ്റ്റ് ഇല്ല" എന്ന് തന്നെ തോന്നി. കൊല്ലങ്കോട് ഗ്രാമം പോലും!!. അങ്കമാലിയോ ചാലക്കുടിയോ പോലെ ഉള്ള ടൌണ്* ആണ് മനുഷ്യരെ കൊല്ലങ്കോട്!! അതരിയാവുന്ന എല്ലാര്ക്കും സത്യമായും കലി വരും!! പിന്നെ ഉത്സവം, അടി, രണ്ടു കുടുംബം. ഇതൊക്കെ എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞു നശിപ്പിച് കൊളമാക്കിയിട്ടില്ലേ? ഇനിയും പോരെ ? കഷ്ടം!!.

Direction അഥവാ സംവിധാനം - മ്ലെച്ചം! അധിലും കൂടുതല്* ഒന്നുമില്ല..

സംഗീതം - പാട്ടെയുതിയ കൈതപ്രതിനെ തല്ലാന്* തോന്നി എനിക്ക് , പിന്നെ മനസിലായി സംഗീതത്തിനെ വശക്കെടായിരുന്നു എന്ന്. ശബ്ദ കോലാഹലമായിരുന്നു പടം. ബാക്ക്ഗ്രൂന്ദ്* മുസിക്കും സൌണ്ട് എഫ്ഫക്റ്റ്* ഉം കൂടി മനുഷ്യന്റെ തല മരവിപ്പിച്ചു!!

അഭിനയം - പ്രിത്വി മുഴു നീളം ഇളിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു. അവന്റെ കൊറച്ച് അഭിനയം കൊള്ളാം, ബാക്കി അധികപറ്റ്യിരുന്നു ! മമ്മൂട്ടി ഡാന്*സ് ശ്രമിക്കതിരുന്നൂടെ? കഷ്ടം തന്നെ!! നെടുമുടി വേണുവിന്റെ അഭിനയം ചില സന്ദര്*ഭങ്ങളില്* പുരികം ച്ചുളിപ്പിചിരുന്നെങ്ങിലും കൊഴപ്പമില്ല. സലിം കുമാറിന് റോളില്ല . സുരാജ് കസറി . ബാക്കി എല്ലാരും വേസ്റ്റ് ഓഫ് ടൈം !. വില്ലന്മാരുടെ റോള്* കൊറേ കൂടി ശക്തമാക്കാംയിരുന്നു.

ഫൈറ്റ് സീന്*സ് - കനല്* കണ്ണനെയും മാഫിയ ശശിയെയും വീടിളിരുത്താന്* തോന്നി അടി കണ്ടപ്പോള്*. കേബിള്* കയറ്റി ചാക്ക് കെട്ടി ഇല്ലാത്ത ഒരടിയും ഇവന്മാര്*ക്കരിയില്ലേ? വില്ലന്മാര്* മുഴുവന്* ആകാശത്ത് ആണല്ലോ മിക്കവാറും! ഇവരൊക്കെ സ്പിടെര്* മാന്റ്റെ കുടുംബക്കാരാണോ ?

ആകെ മൊത്തം - Totally avoidable

പിന്* കുറിപ്പ്: ഇതിന്റെ കുറ്റം നിര്*മാതവിനെയോ മമ്മൂട്ടിയെയോ പ്രിത്വിയെയോ സംവിധായകനെയോ പറഞ്ഞിട്ട കാര്യമില്ല. പടം കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങുമ്പോള്* കണ്ട ജനാവലി അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു!! മലയാള സിനിമ പ്രേക്ഷകരാണ് ഇതിന്റെ ഉത്തരവാദി!!

Swantham,
Shyamala Komalan

Titans Clash- Review

2010-04-04T08:07:00.000-07:00

Theatre: Tavarakkare Lakshmi
Date : Saturday 3rd April
Occupancy: Balcony - 30%.

ഞാന്‍ പണ്ട് സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ആണു ആദ്യമായി ക്ലാഷ് ഓഫ് ടൈടെന്‍സ് കാണുന്നത്. അത് 1981ഇല്‍ റിലീസ് ചെയ്ത പകര്‍പ് ആയിരുന്നു. ആ നേരിയ ഓര്‍മയില്‍ ആണു ഞാന്‍ ഇപ്രാവശ്യം clash of titans കാണാന്‍ പോയത്. Sam worthington വല്യ "worth" അല്ലെങ്കിലും പടത്തിലെ ഗ്രാഫിക്സ് usage ഉം neo-scientific ടെക്നോളജി usage ഉം പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് ഞാന്‍ പോയത്.
എനിക്ക് നിരാശപെടെണ്ടി വന്നില്ല. വിചാരിച്ച പോലെ തന്നെ ഗ്രാഫിക്സ് ഇല്‍ പടം മികച്ചു. 3d യില്‍ കണ്ടാല്‍ പടം നല്ല ഇടിവെട്ട് പോലെ തോന്നും. ചില scenes വളരെ എടുത്തു പറയേണ്ടതായിരുന്നു.
സ്റ്റോറി wise നോക്കുകയാനെങ്ങില്‍, പഴയ COT പോലെ അല്ലാതെ വ്യത്യസ്തമായി നിന്നു ഈ പടം. കൊരച് changes വരുത്തി, കൊരച് മാനുഷിക ഭാവങ്ങള്‍ വരുത്തി കേറ്റി storyline ചെറുതായിട്ട് വീക്ക് ആയോ എന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ ലയാം നെല്‍സണ്‍ടെയും ബാക്കി നടന്മാരുടെയും അഭിനയം പടത്തെ രക്ഷിച്ചു.
പടത്തിലെ positives താഴെ:

1. ഗ്രാഫിക്സ്
2. സംഘട്ടന രംഗങ്ങള്‍
3. മ്യൂസിക്‌ ( കൊഴപ്പമില്ല എന്ന് തോന്നി )

Negatives:

1. പഴയ പദത്തിന്റെ കഥ തട്ടിച് നോക്കിയാല്‍ വീക്ക് സ്റ്റോറി ലൈന്‍.
2. Sam Worthingtonടെ ആക്ടിംഗ് ഇപ്പോഴും പോര എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
3. കൊരച് ഗ്രീക്ക് ഹിസ്റ്ററി അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്.
4. ലക്ഷ്മിയില്‍ ബാല്കനിയില്‍ സൌണ്ട് കൊറവ്ആണു .

ആകെ മൊത്തം, ഗ്രാഫിക്സ് നിറഞ്ഞ ഒരു 3d ഇടി പടം

മീനുകുട്ടി

2010-03-25T18:20:00.000-07:00

ഒരു ദിവസം എന്‍റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇരമ്പി വന്ന മീനുകുട്ടി. ദിവസസ്ങ്ങള്‍ തള്ളി മാത്രം അല്ല നീങ്ങുന്നത് എന്ന് അവള്‍ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു. അവളുടെ കുനുങ്ങളും ചിരികളും വീട്ടില്‍ അല തള്ളി.. അവള്‍..

Varuvaaya?

2010-03-20T18:05:00.000-07:00

Film: Vinnai Thandi Varuvaaya

Theatre: PVR.

Status: 75% full.

The starting credits in the was nice, the water flowing and the titles with English as the shadow was nice.

The movie has a typical Gautam touch. A script with more narration than screenplay, a beautiful actress portrayed nicely, songs shot in a superb different angle, (including a shot of Chimbu driving a bike near the sea - which to me looked like Kannur sea path entry), a few scenes from America (as expected), and a nice screen capture of the love essence.

Songs which seemed just nice when you hear it outside became great when watching the movie. Chimbu performed well under the circumstance that he was type cast to be an adi-thada actor. "Kannukkal kannai" song was so good, seemed to remind me more and more for AR rehman music.

The side actor (cameraman) and his dialogues were awesome, and kept the movie alive. The comments about Gautam menon (Tamil movie with English dialogue) and the acting of KS ravikumar were nice. Trisha was just great to look at, and just ok to act.

The story was only weak point that I saw in the movie. The story was practically normal and if not for Gautam, it would have been average.

Bottom line: Feel good movie, well, if u can say so. Highly romantic, not for the weak hearted, but with a bony story.

Rating: 3.9/5

വന്നവന്‍ പോയപ്പോള്‍

2010-02-22T13:05:00.000-08:00

Film              : Aagathan
Director       : Kamal
Theatre        : Thrissur Jos
Occupancy   : Balcony 70%.
Show           : Matinee

ഇന്ന് ആഗതന് പോയി.. ദിലീപ് പടത്തില്‍ വളരെ നന്നായി അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നു. സാമാന്യം തെറ്റിലാത്ത ഡയലോഗ് ഡെലിവറി. കുറ്റിതാടി പുള്ളിക്ക് ഒരു നല്ല ലുക്ക്‌ കൊടുക്കുന്നു. കൊച്ചി രാജാവ്‌ കഴിഞ്ഞു ദിലീപിന്റെ ഒരു കുറ്റിതാടി കൂടി. ഡാന്‍സ് പോലും ഇപ്രാവശ്യം അധികം വൃതികേടില്ലാതെ ചെയ്ത പോലെ തോന്നി.
ചാരു പിന്നെ ഒരു ഭംഗിയുള്ള കുട്ട്യാനെന്നുള്ളതില്‍ ഒരു തര്‍ക്കവുമില്ല. പക്ഷെ അവളുടെ അഭിനയം എന്നെ അതിശയിപ്പിച്ചു, വേറെ അവളുടെ പടം ഒന്നും കാണാത്ത കാരണം ആവും. വളരെ നല്ല scope ഉള്ള ഒരു നടി. സത്യരാജ് വളരെ നല്ല ഒരു വില്ല്യന്‍ ആയി തോന്നി, എന്തെന്നാല്‍ ആ ഡബ്ബിംഗ് ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ്ന്റെ കഴിവ് തന്നെ. ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ക്ക് വല്യ scope ഒന്നും കണ്ടില്ല, ബിജു മോശംമല്ലാത്ത പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ചു.
പാട്ടുകള്‍ എല്ലാം എനിക്ക് വളരെ നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. " ഞാന്‍ കനവില്‍ " , "മഞ്ഞു മഴ കാട്ടില്‍ " എന്നാ പാട്ടുകള്‍ വളരെ അധികം പ്രിയപെട്ടതായി തോന്നി. ഔസേപ്പച്ചന്‍ വളരെ നല്ല ഒരു വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിലെ ടൈറ്റില്‍ ആര്‍ട്ട്‌ വളരെ നന്നായി തോന്നി. ഔട്ട്‌ ഓഫ് ബോക്സ്‌ ആര്‍ട്ട്‌ സംവിധാനം ആയിരുന്നു. ക്യാമറയും വളരെ നല്ല വര്‍ക്ക്‌ ആയി തോന്നി.
സ്റ്റോറി പകുതി വരെ വളരെ നന്നായി മുന്നോട്ടു പോയി. ഒരു നല്ല സെന്റിമെന്‍സും ഒരു നല്ല പ്രണയവും ഒക്കെ ആയി ഇന്റെര്‍വല്‍ ഓടി എത്തിയതായി തോന്നി. പക്ഷെ അത് കഴിഞ്ഞു പതിവ് പോലെ കഥ കൊറച്ച് ബോര്‍ ആയപോലെ തോന്നി. ക്ലൈമാക്സ്‌ കൊരച് കൂടെ നന്നായി എടുക്കാമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി. പക്ഷെ അധികം കൊമ്പ്ലെക്ഷ് അല്ലാതെ അടിഇടി ഒഴിവാക്കി നന്നായി അവസാനിപ്പിച്ചു.
ഇതില്‍ ഒഴിവാക്കമായിരുന്നത്, ദിലീപിനെ നല്ലവന്‍ ആയി ചിത്രീകരിക്കാന്‍ എടുത്തു പാവങ്ങളെ സഹായിക്കുന്ന ഫ്രെയിംകള്‍ ആണ്. അവ ഇത്തിരി ഓവര്‍ ആയി തോന്നി. തിയേറ്ററില്‍ കൂവല്‍ കേട്ടതും ഇവിടെ ആയിരുന്നു..
Overall , പടം കൊള്ളം, പാട്ടുകള്‍ ഉഗ്രന്‍, ക്ലൈമാക്സ്‌ സഹിക്കാം.
Rating - 4/5

Pazhassi raja – A review

2010-02-22T11:51:00.000-08:00

ഇന്നലെ അങ്ങനെ പഴശ്ശി രാജാ കണ്ടു.
ഒരു മലയാളം ഫില്മിന്റെ എല്ലാ കുറവുകളും ഉണ്ട് . For example, The ഒളിപോര്‍ scene was not as natural or strategic as it could have been. കൊറേ മരത്തില്‍ നിന്നും തൂങ്ങി ഇറങ്ങി അലറിയാല്‍ ഒളിപ്പോര്‍ ആവില്ല, അതിനു stealth വേണം , തന്ത്രം വേണം , planning വേണം . ഒളിപ്പോര്‍ എങ്ങനെ വേണം എന്നുള്ളത് The patriot കണ്ടു പഠിക്കട്ടെ.
പിന്നെ നടി, കനിക, can never be compared to Madhavi's ഉണ്ണിയാര്‍ച്ച. She didnt have the curves or സ്ത്രൈണ ഭാവം that made madhavi so wonderful. പക്ഷെ പദ്മപ്രിയ did a wonderful job for an ആദിവാസി women. Just that she was too fair for any ആദിവാസി ..
സുരേഷ് കൃഷ്ണയുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് പലപ്പോഴും സീനിന്റെ mood വായിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിന്നുണ്ടായിരുനില്ല. And that was true for all actors in some specific scenes. Could not understand if the scene was comsumed with rage, sorrow or despair. Mammoty could have been utilised more , like they could have put in a scene where he plans an attack or so. Manoj K Jayan and Sarath Kumar did wonderfully well in their acting. The english actors were really pathetic except the Girl , Dora i Think. നമ്മുടെ ഡയറക്ടര്‍ഇന് അവരെ സീന്‍ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാന്‍ പറ്റാത്തതാണോ അതോ അവര്‍ അത്രയും മോശം actors ആയതിനാലാണോ?
The Forest scenes and all were very good, picturesque. The songs also was nice , and added color to the movie.
മൊത്തം ഒരു one time notable film, അത്രേ ഉള്ളു.

Swargam ithaanu.. (Ente eliya vicharana)

2010-02-20T11:09:00.000-08:00

Film : Ividam Swargamaanu

Direction : Roshan Andrews

Acting : Mohanlal, Thilakan, Lakshmi Gopalaswamy, Kaviyoor Ponnamma.

Theatre : Girija, Thrissur

Occupancy : About 30-40 People

Innu njan thrissur Girijayil poyi ee padam kandu...

Ee padathil enne eere aakarshicha oru karyam, athinte lack of comercial elements ennathaanu. Valare bold aayi scriptinodu poornamaaya neethi pularthi eduatha oru padamaaayi enik ee cinemaye thonni.

Mohanlaal ee padathil valare natural oru paavam pidicha krishikkarante role valare nannayi cheythu.. Aadyam ente manasil vannathu "Udayon" enna Mohan lalinte rough picturine filter cheythu athinte roughness eduthu kalanju valare soumyamaayi present cheytha oru cinema.

Ee padathinte oru savisheshatha, ithinte katha ennathu valare deep rooted aaya malayaliyude problems kaanikkan shramikkunnu ennanu. Kaikooli, Land Grabbing, Azhimathi angane anavadhi niravadhi prashnangal eduthu kaanikkan ee cinema shramikkunnu..

Ini njan aadyam paranja striking thingine kurich parayam. Ee cinemayil orotta paatto, Orotta double meaning comedyo, orotta routine villianismo undaayirunilla.. Even the stunt in between was quite normal, with no extra effects and stuff.
Valare bold aaya reethiyil aanu avide padam move cheythathu. Naayikaraakk valya prasakthi illengilum padathil moonu female roles ullathu valare nannayi manage cheythirikkunnu..

Avasaanathe Sreenivasante entryum Chandiyude veetile sambavangalum valare adhikam enne ee movieyumaayi aakarshichu..

Maniyan pillayude comedy valare lalithavum non vulgarish aayuthu enikk sherikkum bodhichu..

Thilakan , Kaviyoor ponnamma ennivar thilangi , pakshe valare normal performance for such great individuals. Avare adhikam utilise cheythilla ennu thanne parayam. Laalu alex is becoming more and more superb everyday in his acting. Adhehathe onnu neril abhinandhikkan vare thonni..

Kore kaalam kazhinju shankarine cinemayil kandathum enikk strike cheythu. Adhikam role illengilum athu oru difference undakkiyittund.

Art direction was awesome , the farm and the field setup was so great. Aa veedinte frontil ninnulla puzha facing view was superb.

Overall, commercial aayi paranjal vatta poojyam, Pakshe oru classic aayi kanakkakiyal Athyugrhan

Rating - 4/5

PAA – An evening spent nicely

2010-02-08T15:29:00.000-08:00

Padam oru different outlook aanu. Vidya balan was awesome. Abhishek bachan Strong, shows how the new India can be remade and all. Pakshe chila sthalathu ichiri bore aayi thonni. The grandma (BUM) was good (came to know she is a kannada actress). Amitabh was good, but i think the prosthetic makeup was a little too much artificial looking. It's the same conclusion that i faced with Dasavathar.

Song was good, and I liked the picturisation of the songs. The dialogues of Auro were thought provoking sometimes and sometimes really funny. Though the story was an Old sack, the addition of Progeria will sell. Other than that, the direction was trying to do a job difficult to imagine, to combine the story and the sickness and feel good factor.

Positives: Amitabh , Abhishek, Vidya balan Acting, Songs .

Negatives: Prosthetic Makeup, Some scenes in movie

Bottom line: Just average of a Movie, maybe a little feel good factor, a complete commercial. Even with all these , it was an evening spent nicely.

Ishqiya – Mene Bhi Ishq Kiya

2010-02-08T15:21:00.000-08:00

Place : Bangalore

Theatre : PVR Classic

Time : 9:45 PM

Theatre Status : Full (200-300 seats)

Ee Padam kaanan kore recommendation kittiya karanam, onnu poyi nokkam ennu vicharichu innale poyi. Padam kanaan nalla thirakk undaayirunnu. Mikkavarum ellam nalla tharavattil piranna north Indians (ithum Racism aano aavo). Padathinu keriyappoye kore kuranganmaarum kurukkanmaarum Auli eduthi thudangi. Enthelum avvatee ennu vicharich pavrathi deviye manasil dyanich njan irunnu (Hindi manasilaavunna oru team mateinu kottan njan marnnirunilla.

Padam thundangi. Aadyathe scenil oru nizhal nadannu poyi ulla scene enikk istapettu. Padathinte our gathi athil ninnu enik anubhavapettu. Aadyatha pattum istapettu.Pettannulla aa explosion ennu njettichu kalanju. Valare comical aayanu naseeruddin shahyum arshad warsiyeyum introduce cheythathu. The comical bonanza of the "Latifa" was adipoli.

Padam pokumthorum seriousness koodi varunno ennu enikk thonniyirunnu. Appozhaanu "Nandu" vannirangiyath. adipoli randu diagol kaachi cherukkan padathinte mood pinneyum komic aakki. "Jija ji"yude randamathe entrance kalakki. Pakuthikku just Munne ulla shooting filmile audio rating kooti. sherikkum mutt kootti idichu. Intervalinu nirthiyappol pakshe prathyekich oru vikaravum illayirunnu , atho cheriya oru narman thonniyirunno? Interval kazhinju vanna characters Kakkan Mamta van tharangam undaakki. Appolathe diagols ellam kidilan aayi. Padathile twist baagam enikk cheruthaayitt bore adichu (karanam Bactaria, che, Hindi ya) engilum aa change padam interesting aaki.

Climax rangam athre effective aayilla ennu enikk thonni, but the explosion was again great and actual audio was too good. Kili parannu oyath enikk istapettu. Avidathe wide angle shotum thakarppan. Padam angane thakarppan aayi poyappol pinne Storyye kurich njan adhikam chintichilla. pakshe ee narma kadhayude verukal kadhayilum namukku kanam. As my dear friend said, "Ellarkkum ellareyum istam".

Directionte karyathil oru koravumillathe Vishaline sthuthikkanam. Padam nalla vijayam kaanam direction nannayi sahayichu. Vidya Balante acting enikk ippol divasam pokum thorum kooduthal kooduthal nannayi thionunnu. onninonnu mechapetta rolukail pullikari thakarkunnu. Arshad warsiyum Naseeruddin shahyum nalla prakatanam kazcha vechu.Songs ee padathil oru plus point ayi kaanam. "Dil ye bacha he ji" ente hrydayathil njan ippozhathekk ezhuthi ittu. Theatreresponse wasas expected , full of chiri and in two scenes, nalla amaran dialogukalum.

Appo avasaanam, I had kept back my Stereotypical ideas for Hindi films when I went to this movie and yes, I was fully satisfied that they are false; The Hindi cinema is not simply a soap opera.
Oru comediyil pothinja upahaaram.

Ennu Swantham,

Shyam

അവള്‍ പോയ വഴിയെ

2010-01-20T17:10:00.000-08:00

"ഞാന്‍ പോകുന്നു", അവള്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
"മം .." , ഞാന്‍ മൂളി.
"ഇനി ഒരിക്കലും തിരിച്ച വരില്ല ", അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി . ഞാന്‍ മുഖമുയര്‍ത്തി അവളെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.
"ശരി" , എന്നില്‍ നിന്ന് ഉത്തരം ഉയരുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.
വീണ്ടും ഞാന്‍ തല താഴ്ത്തി.

അവള്‍ എന്നില്‍ നിന്നും എന്തോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷെ മനസിനെ കല്ലാക്കി ഞാന്‍ ഇരുന്നു. അപ്പോള്‍ നടന്നകലുന്ന കാലടി ശബ്ദം ഞാന്‍ കേട്ടു. ഞാന്‍ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ അവള്‍ പോകുന്നു. ഞാന്‍ ആദ്യ ദിവസം കണ്ട അതെ വസ്ത്രം അവളില്‍ വീണ്ടും ഞാന്‍ കണ്ടു. ഒത്തു ചേരുമ്പോഴും പിരിയുമ്പോഴും നമ്മള്‍ ഒരു ബിന്ദുവില്‍ എത്തുന്നെന്നു എനിക്ക് തോന്നി. അവളെ ആദ്യം കണ്ട ദിവസം ഞാന്‍ വീണ്ടും ഓര്‍ത്തു.

കോളേജിലെ എന്റെ സ്ഥിരം കേന്ദ്രമായ കാന്റീന്‍നു മുന്‍പിലെ മരതണലില്‍ വെച്ചാണ് ഞാന്‍ ആദ്യം അവളെ കണ്ടത്.
അന്ന് അവള്‍ ധരിച്ചിരുന്ന മഞ്ഞ ചുരിദാര്‍ ആണ് എന്നെ അവളില്‍ എന്റെ കന്നുടക്കിപ്പിച്ചത്.
"ഒരു മഞ്ഞ കിളി വരുന്നളിയാ" , കൂടെ ഇരുന്ന രാജപ്പന്‍ പറഞ്ഞു.
ഞാനും വിചാരിച്ചു , "അതെ, മഞ്ഞ കിളി തന്നെ".

അടുത്ത് വന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ നേരെ റോട്ടിന്‍ വക്കിലെ പിള്ളേരെ പോരെ ക്രൂരമായി ഒന്ന് നോക്കി അവള്‍ കടന്നു പോയി.
ആ ചന്ഗൂട്ടം എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. പിന്നെ രാത്രിയിലെ ഏതോ യാമത്തില്‍ എന്റെ സ്വപ്നത്തിലോ ദുസ്വപ്നത്തിലോ അവള്‍ വന്നു.

പിന്നെയും ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടു. വൈദ്യുതി എന്ന അത്ഭുദം മാറ്റിയും മറിച്ചും നോക്കുന്നതിന്റെ ഇടയില്‍ വീണ്ടും അവള്‍ വന്നു. അകലെ നിന്ന് ഞാന്‍ അന്നത്തെ നോട്ടത്തിന്റെ മറുപടി കൊടുത്തു. എന്റെ രൂക്ഷതക്ക് കട്ടി കൂടിയോ എന്നെനിക്കറിയില്ല, പക്ഷെ അവള്‍ അകന്നു തന്നെ നിന്നു.

പിന്നെ 3 വര്‍ഷത്തെ കലാലയ ജീവിതത്തില്‍ പലപ്പോഴായി ഞാന്‍ അവളെ നോക്കി നിന്നു. ഒരിക്കലും നേരിട്ട് സംസാരിക്കാതെ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ കഥ പറഞ്ഞു. കലാലയം കടന്നു കഴിഞ്ഞു പിന്നിട്ട കാലം ഒരു ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് അടിച്ചപ്പോള്‍ എന്റെ സഹാവാസികല്‍ക്കൊപ്പം എന്നെ മനസിലാക്കിയ ഒരു മനസ് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ജീവിതത്തിന്റെ കാലചക്രത്തില്‍ ഒരു ജോലി തേടി നടന്ന നാളുകള്‍ എന്നെ വിഷാദത്തിന്റെ അരികില്‍ എത്തിച്ചപ്പോള്‍ കൈ പിടിച്ചുയര്‍ത്താന്‍ അവള്‍ വന്നു, എവിടെ നിന്നെന്നറിയാതെ. പിന്നെ മനസ്സില്‍ സ്നേഹവും കണ്ണുകളില്‍ സന്തോഷവുമായി ഞങ്ങള്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

ജോലി ഞങ്ങളെ വീണ്ടും പിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ അകലും തോറും അടുക്കുന്ന മഹാസാഗരമായി ഞങ്ങടെ സ്നേഹം വളര്‍ന്നു. വിവരസാങ്കേതികവിദ്യ ഞങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഖടകമായി. വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു, ശുഭപര്യവസായി ആയ ഒരു ചടങ്ങിലേക്ക് ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹം എത്തി. ബന്ധുമിത്രാടികളുടെയും മുപ്പത്തി മുക്കോടി ദേവന്മാരുടെയും മുന്നില്‍ വെച്ച് ഞാന്‍ അവളെ സ്വീകരിച്ചു. വര്‍ഷങ്ങളായി കൊണ്ട് നടന്ന ആ സ്നേഹം ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ നയിച്ചു. അവളുടെ ചിരിയും കളിയും എന്റെ ജീവിതമായി. എന്നെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കിയ
എന്റെ സഖി.

"സാറേ, സാറേ"

"സാറേ , പറഞ്ഞ സ്ഥലം എത്തി", ഓട്ടോകാരന്‍ വിളിച്ചു.
ഞാന്‍ എന്റെ മായലോകത്തില്‍ നിന്നും ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു.

"ഇറങ്ങനില്ലേ?" , ഓട്ടോക്കാരന്‍ ചോദിച്ചു.
അയാളെ ത്രിപ്തനാക്കി അയച്ചു ഞാന്‍ ആകാഷയോടെ നോക്കി.

വീടിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു മൂകത. അവളുടെ ചിരിയില്ല, കളിയില്ല. എന്നെ പേര് ചൊല്ലി വിളിക്കുന്ന എന്റെ സ്നേഹമില്ല. അതെ, അവള്‍ പോയിരിക്കുന്നു. എന്നോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് , എന്നെനെക്കുമായി അവള്‍ പോയിരിക്കുന്നു. എന്നെ ഏകനാക്കി , കണ്ണുരുട്ടാതെ അവളെ പോയിരിക്കുന്നു.

അവസാന ദിവസം 10 തോന്യാസം

2010-01-19T15:59:00.000-08:00

എല്ലാ വിവര സാങ്ങേതിക എന്ജിനീരും ഇപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഒരു ആഗ്രഹാമാനല്ലോ തവളച്ചാട്ടം പോലൊരു കമ്പനിചാട്ടം. ഈ കമ്പനിചാട്ടം തലക്കു പിടിച്ചു കൊരച് ദിവസമായ് ബാംഗ്ലൂര്‍ വീഥികളില്‍ തെണ്ടി നടക്കുന്ന സമയത്ത് എന്റെ തലയില്‍ ഉരുത്തോരിഞ്ഞ ഒരു ആശയമാണ് "അവസാന ദിവസം 10 തോന്യവാസം" എന്നത്. ഇത്രെയും കാലവും നമ്മുടെ കഷ്ടപെടല്‍ കൊണ്ട് തടിച്ചു കൊഴുത്ത കമ്പനിക്കും പിന്നെ നമ്മളെ പിന്നില്‍ നിന്നും മുന്നില്‍ നിന്നും കുത്തിയ മേലാലന്മാര്‍ക്കും ഒരു അവസാന പാരിതോഷികമായി നമ്മുടെ അവസാന ദിവസം എങ്ങനെ ആഗോഷിക്കാം എന്ന് ധീര്‍ഗമായി ചിന്റികേണ്ടി വന്നു. അതില്‍ നിന്നും ഉരുത്തോരിഞ്ഞ ആശയങ്ങള്‍ താഴെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

ഇത് നടന്നതാണ്, അത് കൊണ്ട് നടക്കവുന്നതാണ് . ഓഫീസില്‍ അറിയാവുന്ന എല്ലാ കാണാന്‍ കൊള്ളാവുന്ന പെണ്പില്ലെര്‍ക്കും ഒരു മെയില്‍ കാച്ചുക. താഴെ കൊടുത്തോ അതിനു സാമ്യമുള്ളതോ ആയ പൊരുള്‍ ആവാം.

"സ്വന്തം <പെന്കുട്ട്യുടെ പേര്> അറിയ്ന്നതിനു,
വന്ന നാള്‍ മുതലേ ഞാന്‍ പറയണം പറയണം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു. യുവതി അതിസുന്ദരിയും അതീവ ബുദ്ധിരാക്ഷസിയും അതിനു പുറമേ ഒരു മികച്ച കാഴ്ചപാട് പുലര്തുന്നവളും ആണ് . ഇത് ഈ അവസാന വേളയില്‍ പറഞ്ഞില്ലെങ്ങില്‍ ഞാന്‍ കുട്ട്യോട് ചെയ്യുന്ന ഒരു അപരാദമായിരിക്കും എന്നതിനാലാണ് എഴുതി അറിയിക്കുന്നത്.
എന്ന് സസ്നേഹം ,
<നിങ്ങളുടെ പേര് ><"ചേട്ടന്‍ ‍" ചേര്‍ക്കാം>

പകല്‍ മുഴുവന്‍ തുള്ളി തുള്ളി നടക്കുക. ഓരോ മേലാളന്റെ റൂമിന്റെ മുന്നില്‍ നിന്ന് "പാ" പടത്തിലെ ഗോഷ്ടികള്‍ കാണിക്കുക . e.g.- ഒരേ കാല്‍ കൊണ്ട് രണ്ടടി വെച്ച് വെച്ച് നടക്കുക. "ജുംബ ജുംബ ജുംബ" എന്നാ മുസിക്കുമാവം.(എല്ലാവരെയും രസിപ്പിക്കാന്‍ )

അന്ന് വരെ കിട്ടിയ എല്ലാ ലൊട്ടുലൊടുക്ക് മെയിലും എല്ലാവര്ക്കും അയക്കുക. - കോഡ് മങ്കി , ഗിവ് മി സം സണ്‍ഷൈന്‍ എന്നി പാട്ടുകള്‍ കീര്തനങ്ങളെ പോലെ ഒച്ചത്തില്‍ വെക്കാം. (പുതിയതായ് കിട്ടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ആഗോഷിക്കാന്‍ )

ആര് ഫോണ്‍ വിളിച്ചാലും "അന്ധേര ഖായം രഹെ " എന്നോ, "ഞാന്‍ ഓംകാരം" എന്നോ പറഞ്ഞു ഫോണ്‍ എടുക്കുക. (ദിവസവും അവിടെ ഇരുന്നിരുന്നെങ്ങില്‍ എങ്ങനെ ആവുമായിരുന്നുഎന്നറിയിക്കാന്‍)

ഓരോ പത്തടി നടക്കുമ്പോഴും ഹൃതിക് റോഷനെ പോലെ നിന്ന് പോസ് ചെയ്യുക. ആരാധകര്‍ക്ക് ചുംബനം എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുക. (ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തെ ഉയര്‍ത്തികാണിക്കാന്‍ ആണിത് )

വാട്ടര്‍ കൂലെര്‍ല്‍ നിന്നെ നേരെ അന്നാക്കിലോട്ടു വെള്ളം കുടിച്ചു രസിക്കുക .

ഫേസ്ഇല്‍ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ചിരി മായാതെ നിര്‍ത്തിയാല്‍ ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ക്ക് ഒരു പ്രചോദനമാവും.

നാട്ടിലും വിദേശത്തും ഉള്ള എല്ലാ ഗടികളെയും ഓഫീസ് ഫോണില്‍ നിന്ന് വിളിച്ചു സന്തോഷ വിവരം അറിയിക്കുക.

ഇറങ്ങാന്‍ നേരം സമയം ഉണ്ടെങ്കില്‍ രണ്ടു സമ്മര്‍സാള്‍ട്ട് അടിക്കുക. (അവിടെ ചെയ്യുന്ന പണിയേക്കാളും നല്ലത് സര്‍കസ് കമ്പനില്‍ ചെരുന്നതായിരിക്കും എന്നറിയിക്കാന്‍ )

ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടും വൈക്കുന്നേരം വരെ പണി ബാക്കി ഉണ്ടെങ്കില്‍ , നല്ല വൃത്തിയായിട്ട് ടാറ്റാ പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി പോരാം.

ഇതൊകെ ആണേലും ഇതിലും കൊറേ രസകരമായ സംഭവങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ കഴിവുള്ളവരും ചന്ഗു ഉള്ളവരും ഉള്ളതിനാല്‍ ഞാന്‍ ബാക്കി അവര്‍ക്കായ് വിടുന്നു..

വരാന്‍ പോകുന്ന ദുരന്തങ്ങള്‍

2010-01-17T15:51:00.000-08:00

ബജ്ജിയും FCയും പിന്നെ ഞാനും*
സീറ്റ്‌ മാറിപോയി, അല്ലേല്‍ മാറി പോയ സീറ്റ്‌*
ടിയാന്‍ പിള്ളയും പത്തു മക്കളും*
ബ്ളും ബ്ളും ബ്ളും*
സുര ചീരുകള്‍ - A comical disaster
നീയിവിടെ നിക്ക്, ഞാനിപ്പോ വരം - Drama
കുഞ്ഞുമോന്റെ വിക്രിതികള്‍ -Thriller

* - തല്ല് കൊള്ളാന്‍ ഉള്ളത്..

ബിസ്ലേരി ഉണ്ടോ ബിസ്ലേരി

2010-01-17T13:57:00.000-08:00

ഞാന്‍ രാജാക്കന്മാരുടെയും സോലോമന്റെയും പട്ടുനൂല്‍പുഴുക്കളുടെയും നാടായ മൈസൂര്‍ വിട്ടു തലസ്ടാന നഗരിയായ ബാംഗ്ലൂര്‍ ചേക്കേറിയ കാലം. മൈസോരിലെ എന്റെ 3 വര്‍ഷത്തെ താമസം എന്നെ ഒരു കൊച്ചു കന്നടിഗ ആക്കി എന്നാ അഹങ്ഗാരത്തോടെ ഞാന്‍ ഈ കൊച്ചു ഗാര്‍ഡന്‍ സിറ്റിയെ നേരിടാന്‍ ഇറങ്ങി പുറപെട്ടു. മനസ്സില്‍ കന്നടം അറിയാം എന്നുള്ള അഹങ്ഗാരവും സിരകളില്‍ മൈസോരിന്റെ സ്പിരിറ്റും കൊണ്ട് നടന്ന സമയത്ത് എന്നെ ഇവിടത്തെ കുറച്ചു കൂട്ടുകാര്‍ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു. പാതിരാത്രി വരെ ചീട്ടു കളിയും ബാക്കി പകല്‍ ഗോളടിയും ആയി ഒരു ശനിയായ്ച്ച കഴിച്ചു കൂട്ടാം എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാനും സമ്മതിച്ചു.
ബാംഗ്ലൂര്‍ലെ ട്രാഫിക്‌, മൈസൂരിലെ പെന്‍കിടാങ്ങള്‍ , ഓഫീസിലെ കുതികാല്‍ വെട്ടുകള്‍ എന്നിങ്ങനെ നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളെ കുറിച്ച പരാമര്‍ശിച്ചു യാത്ര ചെയ്തു ഞങ്ങള്‍ അത്താഴം കഴിക്കാന്‍ കയറി. കയറി ഇരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ ഒരു പാവം പയ്യന്‍ കുറച്ച ഗ്ലാസ്‌ വെള്ളവും കൊണ്ട് വെച്ച് പോവാന്‍ തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ട ഞാന്‍, "എന്റെ മഹിമ പ്രചരിപ്പിക്കാന്‍ ഇത് തന്നെ പറ്റിയ അവസരം" എന്ന് വിചാരിച്ച് പയ്യനെ തിരിച്ചു വിളിപ്പിച്ചു അവനോടു വളരെ സിമ്പിള്‍ ആയി "ബിസി നീര്‍ ബേക്കു" (ചൂട് വെള്ളം വേണം ഇന്‍ കന്നഡ) എന്ന് പറഞ്ഞു. പയ്യന്‍ ഉടനെ ഏതാണ്ട് ജുറാസ്സിക് പാര്‍കിലെ ദിനോസറിനെ നോക്കുന്ന പോലെ എന്നെ നോക്കി. ചുറ്റുമുള്ള മഹാന്മാര്‍ എന്നെ E.T യിലെ ജീവിയെ പോലെ നോക്കാനാണ് താല്പര്യം കാണിച്ചത്.
ഇതൊന്നും കണ്ടു മനസിലാവാത്ത ഞാന്‍ വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു..
"ബിസി നീര്‍ ബേക്കു".
ഉടന്‍ തന്നെ പയ്യന്‍സ് എന്നെ നോക്കി
"ബിസ്ലേരി വേണോ ബിസ്ലേരി?"
ഉടന്‍ തന്നെ ആനയും സോഡയും ശാഹിദ് കപൂറും (ഫ്രണ്ട്സ് എന്ന് ഞാന്‍ നേരത്തെ സംബോദന ചെയ്ത ഐറ്റംസ്)കൂടി ചിരി തുടങ്ങി.
ബങ്ങലൂരില്‍ വന്നു മലയാളി ഹോട്ടലില്‍ കേറി കന്നടത്തില്‍ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കും എന്ന് അപ്പോള്‍ എനിക്ക് വെളിപാടുണ്ടായി. പകല്‍ നദ്ദക്കുന്ന ഗോളടി മത്സരത്തിലേക്ക് എന്റെ പേര് ചോദിച്ചു എഴുതി ഞാന്‍ കൊടുത്തു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ. ആ ബഹളവും പൊകപടലവും മാറി ഞാന്‍ പതുക്കെ മുന്നില്‍ ഇരുന്ന ഗ്ലാസ്‌ എടുത്തു തോണ്ടയിലോട്ടു കമഴ്ത്തിയപ്പോള്‍ രണ്ടാമതൊരു കാര്യവും മനസിലായി. പയ്യന്‍ ആദ്യം കൊണ്ട് വെച്ചത് നല്ല അന്നകരിനീന ചൂടുവെള്ളം ആയിരുന്നു. ഇതൊന്നും മനസിലാക്കാതെ കന്നടം എടുത്തു പ്രയോഗിച്ച ഞാന്‍ അണ്ണാക്ക് കരിഞ്ഞു സംഗതി ഇല്ലാത്ത ഒരു ഗോള്‍ പോസ്റ്റ്‌ ആയി മാറി ആ ആഴ്ച മുതല്‍ .

അവസാന വാക്ക്: ബാംഗ്ലൂര്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ കഴിവതും മലയാളം (എല്ലാവര്ക്കും അറിയാം) , തമിഴ് (പാര്‍ട്ടി വക അടി പാര്‍സല്‍ കിട്ടും) , കന്നടം(കണ്‍ട്രികള്‍ എന്ന് ആള്‍കാര്‍ കരുതും) ഭാഷകള്‍ ബ്രാക്കറ്റില്‍ കൊടുത്തിട്ടുള്ള കാരണം കാരണം പറയാതിരിക്കുക. ഹിന്ദി അല്ലേല്‍ ആംഗലേയം ഉപയോഗിച്ച് ശീലിച്ചാല്‍ തടിയും മാനവും രക്ഷപെടും.

The account of Sherlock Holmes

2010-01-11T15:33:00.000-08:00

The movie is about Sherlock Holmes, his assistant Watson and their adventure to find out the mystery behind the death and resurrection of Lord Blackwood. The movie flows through a lot of scenes between the two heroes as Watson wants to move ahead with life and get settled. Sherlock, on the other hand, can’t help from being torn between the thought of leaving his long time friend and his only love, a world class thief. Inactivity makes him brood over things and this case comes as a last chance for him to return to saneness and to keep his love and friend.
The story could have been a bit more wonderful, which a more popular choice of Sherlock case. The story catch explanation at the last seemed a little too fast for it to sink in all the people.
The two fight scene in which he calculates the punches and the effects and then applies it is shot wonderfully. The two scenes a big difference to the whole technicality point of the movie. The blast scene is also wonderfully captured with the random explosions. The music doesn’t stand out much in the movie. Another thing that feels differently is how Sherlock is seen getting into physical confrontations which, if I remember correctly, is different from the series.
Robert Downey Jr. and Jude law form a great pair in the movie with Rachel just spicing up the scenes. The villain mark strong also plays a good role in keeping up with the suspense.
The director did a justifiable job with the script, mainly with the effects and the fight scenes. But he failed to keep the audience in suspense till the end and was more interested in creating an opening for the next movie in the series (if there be ever one).
Audience was restless by the interval, and i think i heard "yeh kya baja raha hey yaar". By the end, the reception was silent with people simply leaving without even one single clap placed (May be Bangalore's curse), including me.
So, my take on the whole:
Story –fast and furious, dumb and dumber
Action sequence –B E A utiful
Acting – Classic
PS: since British accent, better to watch with subtitles.

3 idiots Review

2010-01-06T17:05:00.000-08:00

The movie is loosely based on chetan bhagat's novel five point someone. The story depicts the life of three wannabe engineers and their clashing of ideals. The studious Hari, the all going Farhan and the completely free Rancho. The movie tries to show us the defects in the current education system where students run behind marks and pass out jobs. It shows how rancho(aamir) tries to find his own way of life. the whole falshback scene is fine excpet the acting of akhil mishra which i did not find so amusing. The songs are good and are characterized and choreographed well. Madhavan does the job of the fat buddy in the film but somtimes, looks too old for the job. Sharman joshi played the character of hari pretty well. And Aamir, well, we should say that he was at his best in most of the movie, but the years of age are showing up on his face in some close up shots. his style of walking and frisking his hair brings that childhood uncertainity that people crave.

The story, as it goes is, seems simple, with a mix of few email comedies(the space pencil and the examination paper). The first half of the story kept the interest high, ending in a superb twist in the interval. But the second half, failed to carry that suspense, and had some scenes worth forgetting. The pregency thing was a little too over , maybe an opinion, where as the last scene was pcituresque.

Just liked the way aamir carried himself in the movie. liked the way Boman Irani acted out the principal.

Overall: Liked Aamir, the songs, and the original story parts.

hated the suspense scence, pregnency scene, the finding out scientist science and the recuperating song from hospital.

One time feel good movie. nothing more.

Review - 2012

2009-12-04T17:44:00.000-08:00

This weekend I saw Ronald Emmerich’s Disaster Movie 2012.

Talking about the technicalities, the Graphics in the movie was wonderful. The mix of reality and Graphics (One cup of Reality for 5 cups of Graphics) made the movie look more realistic! The background music was not wondrous, but did not really harm the movie much. The editing and cinematography are also to be praised by the high levels of attention paid, but as always, graphical movies are bound to be at least in these areas.

Then coming to the story, I believe that the story had many flaws. Ronald took the ‘2012’ idea and created a whole new different level of storytelling. The depiction of Indian subcontinent and this people, sadly, still remains on the same stereotypical note, but is also improving little by little in his movie series(Ronald’s). But, you should be able to see glimpses of his old movie styles in this story.
For example:-
1. The idea of building an Ark is copied from the Movie "Deep Impact" in which on a similar idea is used.
2. The Big disaster and Human race escaping finally due to the last second bravery of the hero is present in "independence day", "Armageddon".
3. Ship flooded and hero saving the day is there in "Speed : Cruise Control"
4. The natural disaster theme found out in India is used in "Day after Tomorrow" also.
The starting and the introduction of the Hero/Heroes were done well, but with no great specialty. The scenes of the runway collapse were brought out magnificently, thanks to the graphics designers and a wonderful imagination of the team.
Also, the movie has lots of Goof Ups, which I believe have been explained enough already.

Overall Verdict: Has to be seen once, giving credit to the Soundtrack and The Graphics, But, Story wise, it’s still a long way to go to be artistic...

Bedtime Stories - A review

2009-12-02T16:41:00.000-08:00

Saw bedtime stories today. Turned about to be a wonderful movie starring Adam Sandler and narrated by Jonathan Pryce. This movie is about a hotel maintenance man whose nighttime stories to his niece and nephew becomes to come true, magically.

Adam Sandler plays a grown up version hotel maintenance man whose father (Jonathan Pryce) ran a small hotel in Sunset blvd in the 80s. Due to heavy losses, he sold his hotel to another man, who promises to let Adam run the hotel once he is big enough and works hard enough. Adam works 25 years in the hotel, as a handy man, waiting for his big opportunity. When the New owner decides to build a new Hotel and chooses somebody else to manage his hotel and his daughter, Adam is dejected and sad. In between, Adam is forced by his sister to take care of his nephew and niece while she goes hunting for a new job as her current job as Principal of a school is coming to an end.

Adam, being the first time alone with the kids, is confused and to help the children sleep, makes up lavish stories with his life as the background. The next day his bedtime stories start to come true, even in some bizarre ways. The Film moves on with Adam’s attempt to bring his life into an order with the bedtime stories and how it turns into a different direction. The Movie also shows Adam finding his love life through the bed time stories. The romantic nature of the script introduction of the lover helps in giving a soothing effect to the movie.

The Movie is a feel good movie with good guy beating the bad guy routine. The film slightly lies on the family flick line, with magic and surprises. The story seems to be heard and forgotten, not sure in which of the languages I have seen. The whole picture has been done well, and I always have a slight tendency to like a happy ending movie with what happened to each character routine. The narration is in sync with the script and does not hamper the story in any way. The Pet guinea pig and the children are sure family material. The cast did justice to the movie as such.

Verdict: Recommended for one despair and silent situations to cheer you up.

Tribute

2009-12-02T01:11:00.000-08:00

A video we did

നീലത്താമര റിവ്യൂ

2009-12-01T16:30:00.000-08:00

തിയേറ്റര്‍ : തൃശൂര്‍ രവികൃഷ്ണ

ഷോ : 1:00-3:00 PM

സീറ്റിംഗ് : 50 in ബാല്കണി , ഫുള്‍ ഹൌസ്

ഈ പടത്തിനെ കുറിച്ച ഞാന്‍ കേട്ടത് SSഇല്‍ നിന്നായിരുന്നു . നീലത്താമര , നീലത്താമര എന്ന് കൊറേ പേര്‍ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വെറുതെ ഇതിന്റെ പാട്ട് TVയില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു (അല്ബുധംആണിത് , അല്ലേല്‍ ഞാന്‍ TV തൊടാറില്ല) . “അനുരാഗവിലോച്ചനനായി … “ കീടപ്പോള്‍ തന്നെ ഇതിന്റെ ഒരു ക്രോണിക് FAN ആയി ഞാന്‍ മാറി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ . പിന്നെ സിരകളില്‍ ഈ പാട്ടും , മനസില്‍ അര്‍ച്ചനയുടെ കണ്ണുകളുമായി കൊറേ കാലം നടന്നു . ഇപ്രാവശ്യം വല്യ “ശാന്തമായ “ കോയമ്പത്തൂര്‍ വഴി ഉള്ള യാത്ര (അറിയനമെങ്ങില്‍ ഇതില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക ) കഴിഞ്ഞു തൃശൂര്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു , എന്തായാലും പറ്റിയാല്‍ ഇത് കാണണം . ശനിയാഴ്ച മുഴുവന്‍ മറ്റു കാര്യങ്ങളില്‍ busy ആയതോടെ മിക്കവാറും നഷ്ടവസന്തങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റില്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ഈ പടവും മാറ്റി വെച്ച് എന്റെ മനസിന്റെ മൂലയില്‍ . പക്ഷെ , ഞായറാഴ്ച രാവിലെ നമ്മുടെ സ്വന്തം ചന്തു (ചതിക്കാത്ത ചന്തു) ഇതിനു പോയാലോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ആഗ്രഹം പൊടി തട്ടി എടുത്തു . അവന്‍ ticket അറേഞ്ച് ചെയ്യാം എന്നും കൂടി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം ശക്തമായി സട കുടഞ്ഞു എഴുനേറ്റു . അപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പടത്തിനു ഇറങ്ങി തിരിച്ചു .

“Arrangements”ഇന് കൊറച് ബുദ്ധിമുട്ട സംഭവിച്ചതിനാല്‍ കൊറച് വൈകിയാണ് ഞാന്‍ തിയേറ്ററില്‍ കേറിയത് . അങ്ങും ഇങ്ങും ഒക്കെ ഞങ്ങള്‍ ഇരുന്നപോഴേക്കും direction എഴുതി കാണിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . പിന്നെ കഥ തുടങ്ങുകയായി . ഇനി ഇപ്പൊ കഥ ചുരിക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു വീടിലെ മൊതലാളിയുടെ മോഹവലയത്തില്‍ വീഴുന്ന ഒരു പാവം വേലക്കാരിയുടെ കഥയാണിത്. വേലക്കാരിയുടെ റോള്‍ ഇല്‍ അര്‍ച്ചന ആദ്യമൊക്കെ കൊറേ വൃത്തിയായി അഭിനയിചെങ്ങിലും, പിന്നെ അവസാന ഭാഗത്തേക്ക് ഉള്ള ദുഖം scenes ഇനിയും കൊറേ അധികം നല്ലതായി ചെയ്യാമായിരുന്നു എന്ന് തന്നെ പറയാം .. റീമ അഭിനയിച്ച ഷാരോത്തെ അമ്മിണിയുടെ റോള്‍ ഒരു നല്ല സ്ട്രോങ്ങ്‌ character ആണേലും അഭിനയം ഒട്ടും പോര എന്ന് തോന്നി. കയ്യ് കൊണ്ട് ഡാന്‍സ് കളിച്ചാല്‍ മാത്രം ആ റോള്‍ലേക്ക് ലയിക്കാന്‍ പറ്റില്ല എന്ന് റീമ മനസിലാകെണ്ട്തായിരുനു .

പിന്നെ , ഹീറോ ആയി സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു വന്നു വില്ലിന്‍ റോള്‍ കൂടി ചെയ്യുന്ന കൈലാസ് , ഈ പടത്തില്‍ കണ്ടത്തില്‍ വെച്ച് ഈറ്റവും നന്നായി അഭിനയിച്ചത് ഇധേഹ്ഹമാണ് എന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം .. ആല്‍ത്തറയില്‍ ആശാന്‍ എന്നാ കഥാപാത്രം ഒരു സ്ട്രോങ്ങ്‌ character ആയി ബില്‍ഡ് ചെയാമായിരുന്നിട്ടും , കൊറച് നല്ല ഡയലോഗ് , ഡയലോഗ് പ്രസന്റേഷന്‍ കൊറവ് കാരണം ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയി . ഭാഗവതര്‍ ആയി കേട്ടിടുള്ള ആ ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ട് മ്യൂസിക്‌ ഒക്കെ നന്നായിട്ടുണ്ടെങ്ങിലും പടത്തിന്റെ ഒഴുക്കില്‍ അവയൊന്നും വ്യക്തമായില്ല . കാരണവര്‍ , മാലുഅമ്മ റോള്‍ ഒക്കെ കൊറേ കൂടി നല്ല നടന പാടവം അര്‍ഹിക്കുന്നു . സംവൃത പടത്തില്‍ വളരെ നന്നായി തന്നെ അഭിനയിച്ച സ്വന്തം പേരുയര്‍ത്തി കൊണ്ട് പോകുന്നു.

സിനിമയിലെ പല scenesഉം തമ്മില്‍ ബയങ്ങര അകല്‍ച്ച അനുഭവപെട്ടിരുന്നു . ആര്ട്ടിസ്ടിക്ക് ആയാണ് ലാല്‍ ജോസ് ഈ പടത്തിന്റെ ending തീരുമാനിച്ചതെങ്ങില്‍ , ക്ഷമിക്കു, ഇതവിടെ നിന്ന് ഏറെ ദൂരം അകലെയാണ് .. കൊറേ കൂടി പക്വതയുള്ള കൊറേ നടന്‍ /നടിമാര്‍ ഇതില്‍ പങ്കെടുതിരുന്നെങ്ങില്‍ , ഒരു പക്ഷെ ഈ പടത്തിനെ കൊറേ കൂടി ഉയര്‍ന്ന നിലവാരത്തില്‍ എത്തിക്കാമായിരുന്നു . കൊറച് കൂടി നല്ല തിരക്കഥ ആയിരുന്നെങ്ങില്‍ പടം ഒരു silent ഇമ്പാക്റ്റ് പ്രേക്ഷക ഹ്ര്യധയത്തില്‍ ഉണ്ടാക്കിയേനെ . കൊറച് കൂടി നന്നായി ചെയ്തിരുന്നെങ്ങില്‍ , പടം കണ്ടിരെങ്ങുന്നവര്‍ക്ക് ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ കുറച്ചു scenes, dialogues അല്ലേല്‍ charactersനെ കിട്ടിയേനെ .

Verdict: പാട്ട് കേട്ടതിന്റെ പ്രതീക്ഷയും വെച്ച് പൂവാതിരിക്കുക.

ഒരു സ്വദേശ യാത്ര

2009-12-01T13:39:00.000-08:00

(ഇപ്പ്രാവശ്യം സ്വദേശത്ത്ക്ക് പോയ ബസ്‌ യാത്രയെ കുറിച്ച് ..)

സ്വദേശം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ തൃശൂര്‍ .. തുടക്കം രാജാക്കന്മാര്‍ വാഴ്നിരുന്നു മൈസൂര്‍ നിന്നും . നോര്‍മല്‍ ആയി പൂവാരുള്ള റൂട്ട് ഇന് വേണ്ടി മൃഗങ്ങളും പിന്നെ കര്‍ണാടക/കേരള ഗോവെര്‍ന്മേന്ട്ടും അതിനും പുറമേ ചില കല്ലെക്ടര്മാരും കടി- പിടി കൂടുന്ന കൊണ്ട്, ഈ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ബദല്‍ സംസ്ഥാനമായ തമിള്‍ നാട്ടില്‍ കൂടി കോയമ്പത്തൂര്‍ വഴിയാണ് എന്റെ യാത്ര.

ബസ്‌ എന്ന് പറഞ്ഞ ശകടം (സെമി Deluxe ആണ് പോലും!) തുടക്കം മുതലേ വല്ല കടുവാ പിടിതക്കാര് പോകും പോലെ ചെണ്ടയും കൊട്ടി ഇങ്ങനെ നിരങ്ങി പോകുന്നു. സൈഡ്ല്‍ കൂടി schumacher സ്റ്റൈലില്‍ കൊറേ സൈക്കിള്‍കാര്‍ പുച്ഛത്തോടെ ഞങ്ങളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി overtake ചെയ്തു പോയി .. സ്വന്തം ദുരവസ്ഥയെ ഓര്‍ത്ത് ഇങ്ങനെ യാത്ര തുടരുമ്പോള്‍ , വണ്ടി പതുക്കെ (3 ടയറില്‍ പറന്നു എന്ന് മനസിലാകുക ) Nanjangudഉം കഴിഞ്ഞു Chamraj നഗറില്‍ എത്തി ..

ഇവിടെ നിന്ന് കഥ കൊറേ സങ്കീര്‍ണമായ നിമിഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോകും എന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കുന്നു (ക്ഷമിക്കുക).

ഇവിടെ നിന്നും decent ആയ ഒരു കുടുംബം ബസില്‍ കേരുന്നു . അച്ഛനും അമ്മയും 2 മക്കളും അമ്മായി അമ്മയും അമ്മായി അപ്പനും ചെര്‍ണടങ്ങുന്ന ഒരു ചെറിയ സന്തുഷ്ട കുടുംബം . കേറിയ ഉടനെ അമ്മായിഅമ്മ മകളെ നോക്കി സീറ്റ്‌ “set“ ചെയ്തു തരാന്‍ കല്പിക്കുന്നു . Reservationu എക്സ്ട്രാ കാശും കൊടുത്ത് ദീര്‍ഗദൂരം പോവാനുള്ള മനുഷ്യര്‍ ആയതു കാരണം ആരും ഇത് മൈന്‍ഡ് ചെയ്യുനില്ല . ഒടനെ അമ്മ്മയിംമ ആരോടെന്നില്ലാതെ (read മകളോടും ബസിലെ passengersഇനോടും ) ചൂടാവുന്നു :- "എത്രെയും തിരക്കുള്ള ബസില്‍ പോകണ്ട എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാണ് ", "ഇതിലെ മഹാന്മാര്‍ ആരും ഞാന്‍ കേറിയപ്പോള്‍/വന്നപ്പോള്‍ എഴുന്നേറ്റു തന്നില്ല" എനൊക്കെ കന്നഡയും തമിഴും പിന്നെ കൊറേ കാടൂ ഭാഷയും ഇടകലര്‍ത്തി MLA മാര്‍ Mic ഇന് മുന്‍പില്‍ എത്തിയ മാതിരി ചെവി പൊട്ടും വിധം പ്രസ്താവന തുടങ്ങി . നിസ്സഹായായി നിന്ന് കൊണ്ട് മരുമകളും , നിസ്സഹാരയാരി ഇരുന്നു കൊണ്ട് മറ്റു ജനങ്ങളും കൂടി കേട്ടിരുന്നു .
ഇത്രെയും ചീത്ത വിളിച്ചിട്ടും നമ്മുടെ മന്ത്രിമാര്‍ Election സമയത്ത് വരുന്ന പോലെ ചിരിച്ച കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ആള്‍ക്കാരെയും , കണ്ടക്ടര്‍യും കൂടി കണ്ടിട്ട , അമ്മായിഅമ്മ ചീത്ത വിളി നിര്‍ത്തി കരച്ചില്‍ തുടങ്ങി .. ഇതോടെ plate മാറിയ passengers പുള്ളികാരിക്ക് ഇരിക്കാന്‍ ഒരു പാവം കാരണവരുടെ സീറ്റ്‌ കൊടുക്കുന്നു . അപ്പോള്‍ അത് വരെ ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരൂനു എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ മറുപടി മുഴവന്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ മനസിലാവും ക്ഷമയുള്ളവനെ എന്ന് ഞാന്‍ പറയും.
അമ്മയിംമയുടെ അങ്കം കാരണം മക്കളില്‍ ഒരു കുട്ടിയെ ആ അമ്മ എന്നെ ഏല്പിച്ചിരുന്നു . പാവം പയ്യന്‍സ് കല്യാണത്തിന് പോയി കേട്റെണ്ടാതെല്ലാം കെട്ടിയിട്റ്റ് വയറു വേദനയുമായി എന്റെ മടിയില്‍ കിടന്നു ഉറങ്ങണ്ണ്‍ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു . പയ്യന്‍സ് ഇടക്ക് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു മുന്നോട്ട് ചര്ധിക്കണോ, പിറകിലോട്ടു കിടക്കണോ എന്നറിയാതെ പരകായ പ്രവേശം നടന്ന body യെ പോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പുളയുന്നുത് കാരണം ഞാന്‍ ആശ്വാസത്തിനായി ഉഴിഞ്ഞു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു ഈ ബഹളതിനെടക്ക്. പയ്യന്‍ എങ്ങാനും ചര്ധിചാല്‍ പശു വാള് വെച്ച ദിലീപ് നെ പോലെ തൃശൂര്‍ വരെ പോകണമല്ലോ എന്നാ ഭയത്തോടെ വിറച് പ്രാര്‍തിച് ഞാന്‍ ഇരുന്നു കൂടുകയായിരുന്നു.
ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ എന്നെ എതാണ്ട് സായിപ്പിനെ കണ്ട മീന്കാരെ പോലെ ദൂരെ മാറി നിന്ന് ആഗോഷിക്കുകുമ്പോള്‍ , ഈ പയ്യനെ ഉടനെ അവന്റെ സ്റ്റോപ്പില്‍ എത്തിക്കണേ എന്ന് ഞാന്‍ അറിയാവുന്ന ദൈവങ്ങളെ ഒക്കെ വിളിച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു . അതിന്റെ അനന്തര ഫലമായി , പയ്യന്റെ വേദന കൂടുയും , അവസാനം ഗത്യന്തരമില്ലാതെ , ഞാന്‍ എന്റെ reserved സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴന്നേറ്റു മാറി അവിടെ ആ അമ്മയെയും പയ്യനെയും ഇരുത്തി . സീറ്റ്‌ പോയാലും വേണ്ടില്ല , മര്യാദക്ക് വീട്ടില്‍ എത്തിയ മതി എന്നാ ആലോചനയാണ് എന്ന് ഇതിനു പ്രേരിപ്പിച്ചത്. അങ്ങനെ നിന്ന് നിന്ന് 3 സ്റ്റോപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരനക്കം കാണാതെ ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് Coimbatore പക്കം ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ആണ് പോകേണ്ടത് എന്നറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു . അപ്പോള്‍ ഈതണ്ട് എന്റെ ആ ബസിലെ ഫുള്‍ യാത്ര നിക്കേണ്ടി വരും എന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാന്‍ അവസാനം അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു സീറ്റ്‌ പിടിച്ച കൊടുത്ത് തിരിച്ചു എന്റെ സീറ്റില്‍ എത്തി .
അങ്ങനെ കോയമ്പത്തൂര്‍ യാത്ര വളരെ “മരിക്കാത്ത ” ഒരു യാത്ര ആയി പോയി . ന്യൂസ്‌കാരു പറയുന്ന പോലെ “3 മരണം , 2 കത്തികുത്ത് , 4 ഇടത് ലാത്തി ചാര്‍ജ് ആണെങ്കിലും ഹര്‍ത്താല്‍ ശാന്തമായിരുന്നു ”

Ice Age: Dawn of Dinosaurs – Review

2009-12-01T13:25:00.000-08:00

Type: Movies (Cartoon)

Outline of the Movie: The story continues from the last ice age movie with a Herd of two Mammoths (Manny and Ellie), a Sloth Bear (Sid), two bosoms and a tiger (Diego). SID is kidnapped by a Dinosaur for stealing its eggs and takes him to a different underground world. Now it’s up to Manny and the rest of the herd to head out and save them. The story tells their adventure into the deep underground forest to save the Sid from Dinosaurs with the help of a one eyed crazy weasel.

Synopsis: Ellie is pregnant and Manny is troubling everyone with his anxiety. In between this commotion, Sid feels lonely and finds himself dinosaur eggs from a hole in the ice pack. The mother dinosaur comes looking for it, finds Sid trying to keep the Dinosaur babies and kidnaps him into the deep Underground forest. Now Manny and the herd have to put their issues apart and again combine forces to help Sid out of the Underground forest. They get help from a one eyed crazy weasel called Buck in the forest. The Squirrel runs in between the movie, finds a partner but still fights for his acorn.

In a Whole, the movie did not match up to the earlier ICE Age movies and none of the Scenes are good enough to remember once you are out of the theatre. Still, it’s watchable at most once. It can be rated a 6-7 /10.

Verdict: Watchable

The Last of Harry Potter

2009-11-30T15:04:00.000-08:00

Purpose of Document:

To give you enough fighting spirit to read the book till the very last page.

Scope of document:

The nature of the book, how it makes people feel.

Out of Scope -> Story of the book, The END (Read it and find out)

Description:

Now you may think why I would have added the stupid looking two lines above. Let me clarify that first. It was simply so that no one took high expectations of this small review. This is not meant to give away the story of this book. That is for you people to find out.

About the Book:

The book!

Oh the Book is what I am here for!

I almost forgot.

The book can be viewed from a lot of perspectives. I would like to share a few.

Harry potter Fans: Expect to see a lot more magic in this book. A lot more adventures.

Book Worms: You will be kept on your seats and won’t be able to contain the anxiety that you will surely have as you go through this.

Filmie: This would be a filmie’s dream. If done beautifully, this can be most superb fantasy story ever told. It can be like an epic, showing you the different levels of human emotions. It can fascinate you, make you cry and make you smile with joy. But the thing is it shouldn’t cut much from the book or the whole point goes.

Critics: If I were a critic, I would say this is the grand finale. This is what is called ending in style. Takes a lot of time and patience to write this, and a lot more to read but it’s worth it.

Me: This part has been most difficult for me to imagine. I can see a sea flowing, but I can’t express even a drop I feel. The book was what I had waited for a long, long time. Every time I read a Harry potter book, I could take out life as it is and join them with this fantasy. But in this book I can’t see past, or present, but I see the future as it would be. (This can be considered very much off the hook!! But I feel it’s true). This book narrates the struggle the boy faces physically and mentally during his adventures. It can show you a lot on values needed in life. And I can say that the last portion really digs deep within all our hearts if taken in a good sense.

Now that all this is finished, let me tell you about the nature of the book and it comparison with other books. Well, first to say will be that there is a lot of grief involved in this last book. First to the fact that it is the LAST book and next the story! Oops I didn’t say the story! The story plan is good for a series book as they seem to dim through ages. The author was successful enough to keep it interesting. But there may be some areas where the long story line gets to you. Also there is a whole lot of changes and commotion going on this book so keep a clear head when reading.

Well that’s all I can say to you.

HAPPY READING!!

Arthur Hailey and His Books

2009-11-30T14:54:00.000-08:00

Arthur has a special way around his books. He is a marvelous writer. He is one writer whom I would say spends a lot of time in the specifics of the management perspective. For example, if he is writing about a hospital, he goes into areas of management in a hospital people wouldn't have even dreamed about.

He will go into the nook and corner of the management of the big entity which forms his story. He has got himself into Hotel, Hospital, Automobile, Aircraft and a lot more industries in his books. The books mainly depict a character that starts from the lower levels and through his/her struggles ends up in the top management. Nicely written, these books are an inspiration and an awakening to people who thought they knew a lot about the industry. (Me!! :)).

A few of the e-books can be found in this link.

Review - My Sister's Keeper

2009-11-30T14:45:00.000-08:00

[caption id="" align="alignnone" width="285" caption="My Sister's Keeper"][/caption]

Incidentally, I saw the "Movie My Sister's Keeper."

By far, this movie is one of the touching movies I have seen.

The movie is about a Cancer stricken child and her 11 year old sister. The sister was genetically born so that she matched the blood and core types of her sister. This was done so that her blood and bone marrow can be used for saving her sister when needed. The younger sister finally files a case in court to stop the parents from using her body to help her sister. Alec Baldwin shines here as her Lawyer.

The family also consists of the Father (a fireman) pondering if they are doing the right thing, a elder brother who suffers from dyslexia and loves his sisters, The aunt who tries to tell Cameron that “sometimes you have to let go” and finally Cameron as the mother , blinded by the care and love for her sick child (Kate).

The mother is a former lawyer who has sacrificed her job to help tend to her child. She takes up the job once again to protect Kate, fighting against her younger daughter (Anna) in a clear motherly way.

The scene in which Cameron barges into Alec Baldwin’s office shows the finest in both of them, with the following dialogue:-
Cameron: “And for a moment, I thought you cared about her” (Anna)
Alec: “For a moment, I thought you did”
Both the girls have acted to their best in the movies; even the short appearance of the Kate’s cancerous boyfriend is wonderfully captured. The scene below shows the same:-
Kate: (After puking into a bowl during Chemo) “Sorry”
Boyfriend: “Don’t Be. Tomorrow it may be me”

The movie goes back and forth, showing flashbacks into small, small points of their family life. Wonderfully told, the movie goes awesome with superb background music and a well written script/narration. The film is held together with a kind of relationship not present in normal American movies. The climax also throws in a little twist, raising the movies value double forth.

Verdict: A great movie which I am going to save for lifetime.

2012 Movie Review

2009-11-23T09:26:00.000-08:00

Eee weekend Ronald Emmerichinte Disaster Movie kandu.

Graphics okke kidilan aayittund. The mix of reality and Graphics (Oru chatti Realittykk 5 chatti Graphics) Anupaatham ulla karanam Movie mozhachu ninnilla.

Pinne story, I believe that the story had many flaws. 2012 enna idea eduthu Ronald has created a whole new different story here. Pakshe shradhichal kaanam, pazhaya disaster moviekalile pala scenum.

Udaharanathinu:-

The idea of building an Ark is copied from the Movie "Deep Impact" in which on a similar idea is used.
The Big disaster and Human race escaping finally due to the last second bravery of the hero is present in "independence day", "Armageddon".
Ship flooded and hero saving the day is there in "Speed : Cruise Control"
The natural disaster theme found out in India is used in "Day after Tomorrow" also.

Also, the depiction of Indians and the culture here is still the Same OLD stereotypical view from the time of James Bond "Octopussy". I hope Americans and Europeans are still not considering India as a simple Maya or Place of Saints. Anyway, the last point is from my basic opinion.

Also, the movie has lots of Goof Ups, which i believe may be explained already more than enough.

Overall: Has to be seen once, Giving credit to the Soundtrack and The Graphics, But, Story wise, its still a long way to go..

Firefox Addons

2008-03-04T04:50:00.000-08:00

Firefox browser has an absolute wonderful collection of add ons. these are some of them that i have felt necessary.

Visual

Fission - This add on will show the progress inside the address bar itself. Cool to show off.

Tab effect- for 3d transition effect

Security

Adblock Plus- Best add on to block the malicious content and unwanted ads. We can customize it to block specific ads.

Downloads

Downloadhelper - Good add on to accept media downloads on clicking links

DownthemAll! - Good download manager integrated to Firefox

Scripts

Greasemonkey - Best for integrating java scripts. unembed, Google auto pager are some of the good scripts

Bechara software engineer

2008-02-27T03:14:00.000-08:00

(from The Indian Shitizen- by citizen Mohit)

There is a very old joke about Bangalore that a friend of mine told me the day I reached Bangalore for the first time after its new found status of India’s IT Capital. It goes like this (told in Hindi first for maximum impact):
Bangalore mein kuchh Chaalees Hazaar (40,000) kutte hain; Itne hi kareeb software engineer hain. Sadak par ek patthar utha kar maarogey to ya to kutte ko lagega ya software engineer ko. Aur Kutte ke galey mein patta ho ya nahin, software engineer ke galey mein jaroor hoga!
(Bangalore has about 40,000 dogs; about the same number of software engineers. If you throw a stone randomly, chances are, it will hit the dog or the software engineer. While the dog may or may not have a strap (a.k.a. leash) around his neck, the software engineer will definitely have one.)
Alright, the half of you can stop laughing now. The other half are of course, the software engineers.
While there are no official figures to support this (meaning I have not researched), I can safely say that more than half of the current youth does something that can be slotted under the title of ‘software engineer’. If you are not a software engineer, there are all chances that either your brother or sister, or your spouse or your best friend or your neighbor or someone else you know closely is on.
It’s funny. What started out as a profession that needed a whole lot of technical expertise, was supposedly ‘niche’ and somewhat glorified, has now become as mundane as any other profession, or most other once-upon-a-time-talked about professions. And not just mundane, it’s become one of the most accursed jobs to have as well. In a way, the software engineer of today is what the babu of the English government was, back in the pre-independence era.
For one, most of a software engineer’s hard work, his day’s energy and all his knowledge goes into productive work (mostly) for the United States (or some other country). His only contribution to the country is the tax that he pays (which is a significant amount) but no one cares for something that you do once a year and that too just a day before the extended deadline. But there is no satisfaction value to his hard work; he is not like his Airtel or Reliance engineer friend who can boast of working to increase the country’s communication bandwidth.
Not like his stock broker friend who invests in the local stock markets (even though he might be working for a Franklin Templeton); doctors, of course, have that halo value; journalists can boast of reporting corruption; even a management professional working for the countless multinationals that have made their way into the country learns stuff about the local market because local is how he deals. But the software engineer learns everything about the US industry but ZILCH about the corresponding Indian industry. He may know loads about the US insurance industry but how things work in the Indian market are quite different.
It started as an esteemed profession (it still is, but a tad too common). Everybody and their bagal waali aunty ka ladka (neighbor’s kid) worth their “Hello World” program wanted to be a software engineer. The charm of sitting on a cushioned chair, complete with the ergonomic works, in an air-conditioned office, the potential of getting the Gurgaon flat (or the Bangalore, Hyderabad or Chennai flat, consistent with your geography) along with the Tata Safari as ransom, oops, dowry, an overall enhancement in the family status, the not-so-proverbial but very filmy samaaj mein gardan oonchi (high status in society) and the ultimate dream of flying “abraawd” (which, for a desi, means any country apart from Nepal, Pakistan, Bangladesh, Bhutan, Burma and Sri Lanka) was just too much of an opportunity to overlook.
And thus started the revolution that would take India from the spiritual tourism pages of the Time magazines to the business section and even the cover story. Young college pass outs left their hometowns for their dream jobs in often far away cities. But is it a Dream Job?
In these far off big cities, the software engineer is no longer looked at as the nice kid who made it from a humble background; he becomes just another bachelor who only rents apartments to cast an evil eye on the landlord’s daughter, or the neighbor’s young wife or to cook non-vegetarian food in the vegetarian landlord’s “pure” house. He also has a tough time with auto drivers; now auto drivers can anyway be a pain; but when they see these 20-somethings with loads of cash, they often hear stuff like “you have taken away our jobs coming from other states”.
Sky-high rents are another reality that becomes a reality only when he gets married.
And if you want to see the software engineer, where do you go? His office is a good answer but you won’t be allowed to enter his actual office area these days with the security arrangements such that I cannot go to my friend’s seat who works for a different client because my tuin-tuin card does not have the access for that bay. Well, so you go to the malls. Those people that you see all over the mall; some sipping their Café Coffee Day some-difficult-to-pronounce-ccino; others waiting in the multiplex line ready to dish out close to a grand for a movie for two (with popcorn and Pepsi, large please).
And is that enviable chance at a life abrawd really that enviable? The Software Engineer neat stuff all around him but does not buy it because he is there only for a year or two; to save for a lavish lifestyle that everyone expects him to have back home. So, he settles for a lifestyle quite opposite to what he had back home. While he shops only branded stuff from the best shops in India, he is always on the lookout for ‘deals’ and sales announcements and buys the cheapest stuff without caring for a brand name in the US! Not to mention the weird looks he gets from all the natives for taking their jobs away. A few “lucky” ones have seen protesters at bus stops with signs saying “I was Bangalored” and “Say No to Offshoring”.
In a way, it seems that the software engineer of today is what the babu of the English government was back in the pre-independence era. The babus joined the British government in a hope for a good job and a prosperous life for their family. They did their work and even though a large section of the population would have lived off servicing that class, they were often considered as people who just wanted to make money by turning towards the tide. A large section of the youth turns towards software jobs today because that is the area where the largest number of jobs is.
Does that make The Software Engineer a selfish lot? The kind that works for itself and does nothing? (And which is the Other kind of people anyway?) So the abroad-going-software-engineer population is rising (and perhaps not with much returns for India) and so are the numbers who don’t get a basic meal a day. Both are realities of today’s India. I know that the software engineers definitely want to see their country progress. There are small ways in which the software engineers can help the country – even while you spend most evening tracking your Twitter account.
Like making government offices and services tech savvy. Or even teaching your mom the basics of the internet to make banking easier.

Emotions

2008-01-15T13:44:00.000-08:00

Nothing in this world is free. If you love some one today, one day or another , you would want it back. How many of us can just go up to our chosen one , say i love you and then expect nothing in return? Its not humanely possible.
Now about emotions, I don't think that everyone is keeping all their emotions bottled up. IF that was the case, all our heads would have blown up long ago. The thing is that our emotions are split up. Eg:- When we are happy, we try to spend that happiness with our close friends. When we are sad, we try to cuddle down into a shelter of our elders and friends. And when we are angry we tend to show it off to anybody who tries to push you down.
so it is like this. While some of us show of all our emotions to everybody around, others tend to show it differently . Also people have become so used to emotions that by the time it matters, all emotions are considered a weakness.
"Enemy should underestimate your greatest weakness and friend your greatest strength."
I believe this statement is etched in blood into everyone's hearts. That is why a lot are reluctant to show their emotions..also a lot of the people that we see around are in a pool of their own egos and complexes. And I am sure, Indians are a step further than anybody in this. they are so confused about all that is going on in their mind, they wont now what to say when. We think more about what others will think if we say something than how good you would feel if you just say the words. This can lead to a little less emotional attitude for most of the guys. Once thing is certain, all everybody wants is someone, somewhere ready to hear them out. May be while complaining about not showing emotions and all, you have forgotten to listen and understand what others are saying.

So all i would like to say to all those people around ,is ...

Listen , may be you will hear the sound of the person deep in his heart.

Life in IT

2008-01-12T03:21:00.000-08:00

Life in Infy can be very different to two people. Just trying to point out some examples(Inspired from Taare Zameen Par)

Version 1

The GUY gets up early in the morning. He has an urgent presentation to prepare before his client meeting at Noon. He rushes to the office with his notes from yesterday. He sets himself up, starts frantically modifying the presentation again at the last minute with the latest reviews from his manager. He just finishes off before his Noon meeting. He hurries to the meeting, which extends for two hours. by then, four of his friends have tried calling him for Lunch, to no avail. And by the time he has done with his meeting, he has no appetite for lunch, and no reason to go to FC as all his friends have left for their little worlds. He comes back with a coffee, and starts his work again. By the end of the day, he has already saved the client's business twice. Off he goes to meetings and more work. Friends have long stopped trying to get him out for an evening snack, and Dinner. He finally winds up all his work at half an hour to next day and goes back home. His roommate gets up to open the door, looks at the clock and says, "You are Crazy". Well, he doesn't have enough energy to defend himself that "I didn't ask for this to happen, Its just I am in a such a demanding project". And life continues for him to the next day......

Version 2

The GUY looks at his bedside clock. Sheesh!!! Its only 9!! Let me sleep half an hour more. Any way, I don't have much work than yesterday's blogs and BB. Finallllly at ten, I drag myself to office. Reaches the cubicle("used in its real meaning here"), sets myself up and gets to work. I mean, I first open all the possible windows to find out yesterdays' match scores and results. Then sets myself to check all the forwards received in all mail ids. Not that i am not doing anything constructive. I also sets myself to look into all the trainings possible in the time. And finds joy in making sample codes to do some tricks in desktop. But, Alas, already hungry!! looks at watch. Just 5 minutes to Lunch. Calls up (better words, rounds up) all possible friends to the canteen. Then starts the big process of having lunch. Looks like the roommate won't make it to lunch.(Again!). Can't understand what he does all day crammed up in his cubicle. Any way, i will have food for him also then. The great saga finishes, back to the cubicle. Some music and shhhhh.., Siesta does good for the body, u know? Checks the BB and gives replies all possible. Damn, its Boring .And finally, its time to go home. Back just in time for the evening reality show. These guys/gals sing like gods. This girl in TV can be accepted to be my girlfriend, but the problem is I am too busy. Ok, Hungry again, never try calling that guy, he is a goner. Goes to the new restaurant . Its ok. back to TV, books and the gossips with the friends. Some calls to make (you know :)). Sleeps off. nice dream. "TING TONG". oh no!! its just the dream. again "Ting Tong" .ok , I am getting angry now. who is this at this hour? Opens door rubbing eyes. ah!! this guy. "Man, what is the time" Midnight. this guy is crazy to work like this. must be eying On site!!. ok back to my sweet Bed.

All the characters in this example are non-fictitious. Just that i don't know a single person fitting all the characteristics of the personalities mentioned here. This can be considered as a collation of different people

Debit Cards and their impact on the Industries' youth.

2008-01-02T05:51:00.000-08:00

Life without debit cards!!

Think of that for a second.
No way can we , software guys think of such a life. we have become so addicted to those little plastic cards. I believe, if we were to handle exact currency, our spending would be greatly reduced. But this way, we do not get to know the actual value that we spent. And so, the expenditure increases. This little plastic card have been a big creative idea for the banking sector. the flow of money is more than with actual transactions. But still, there are people sensible enough to think of the actual money spent while swiping these. that is the only way that we can save ourselves

Leaving you with this idea in mind for today.

The Last of Harry

2007-07-23T07:58:00.000-07:00

Harry Potter’s Last Book

Purpose of Document:

To give you enough fighting spirit to read the book till the very last page.

Scope of document:

The nature of the book, how it makes people feel.

Out of Scope -> Story of the book, The END (Read it and find out)

Description:

About the Book:

The book!

Oh the Book is what I am here for!

I almost forgot.!

The book can be viewed from a lot of perspectives. I would like to share a few.

Harry potter Fans: Expect to see a lot more magic in this book. A lot more adventures.

Book Worms: You will be kept on your seats and won’t be able to contain the anxiety that you will surely have as you go through this.

Filmie: This would be a filmie’s dream. If done beautifully, this can be most superb fantasy story ever told. It can be like an epic, showing you the different levels of human emotions. It can fascinate you, make you cry and make you smile with joy. But the thing is it shouldn’t cut much from the book or the whole point goes.

Critics: If I were a critic, I would say this is the grand finale. This is what is called ending in style. Takes a lot of time and patience to write this, and a lot more to read but it’s worth it.

I: This part has been most difficult for me to imagine. I can see a sea flowing, but I can’t express even a drop I feel. The book was what I had waited for a long, long time. Every time I read a Harry potter book, I could take out life as it is and join them with this fantasy. But in this book I can’t see past, or present, but I see the future as it would be. (This can be considered very much off the hook!! But I feel it’s true). This book narrates the struggle the boy faces physically and mentally during his adventures. It can show you a lot on values needed in life. And I can say that the last portion really digs deep within all our hearts if taken in a good sense.

Well that’s all I can say to you.

HAPPY READING!!

Kollur Trip

2007-02-16T11:44:00.000-08:00

Account of Mookambika Trip

So guys,

Here is an account of the Kollur Trip I Had this weekend.

Friday 6:35 PM:
I was just entering my room when one of my friends called me. He told me they (3 friends) were going to go to Kollur and asked me if I cared to join them. At first I said no. then on compulsion I agreed. I packed my bag in a hurry and left the campus by 7:15 bus to Mysore town.

Friday 8:15 PM:
We reached town and went to the ATM as we had left the campus with virtually “zero” Money with us. Having taken the money and having food we reached the Bus stand at 8.45 pm. Then we saw a bus ready to leave. On inquiry we found out that it was a Mangalore bound bus. So we quickly jumped into the bus. The conductor promised to give us seat by Hunsur which according to him was a 1 hour ride. We sat in the cabin with the driver. At first the road was terrible so to keep us busy I started singing songs. After 5 minutes of my terrific singing the driver threw me a threatening glance as if he would throw me out so I had to keep my talent shut from then on. On reaching Hunsur, we were provided seats as we were promised and we tried to sleep but in vain. We started asking quizzing each other to ponder his knowledge in the matter of Malayalam Movies. Soon I had to give up as they started to ask me questions about “Paul azad”,”Ezhuttani katti” and “KrishnanUnni”. So I stopped listening and started to sleep. In the middle of the night I woke up to find ourselves in Madikeri. It was damn cold out there. So I Asked the friend next to me if this was a hill station. He, being famous for his sleep, said “no, this is a railway station”, “go back to sleep!!!” So to avoid more firings I slept for the next day.

Saturday 7:25 AM:
We reached Kollur after taking the second bus from Kundapura. Here we went to the first lodge on the road and got ourselves a room. After settling down we went to the Sowparnika river (water only 15 cms deep some places and 3 men deep in some areas). There was areas marked danger so we found a good spot and had our bath. Then we went straight to the temple and to our dismay it was almost empty. I had never seen Kollur so empty before. We went in thrice, prayed for all god forsaken people including ourselves and took photos. (Photos will be loaded soon). Then we came back, did a little shopping and called home to let them know where we were! (Here only BSNL has range). Then we met with the jeep driver to take us to Kudajadri. (Rs.150 per person). Then waited till he got 3 people more. (Actually he needed 8 but got only 7).Then we started on the trip we won’t forget in our life!

Saturday 11:00-14:00 PM:
We had the jeep trip from Kollur to Mookambika. The journey is 40 kms with 15 kms straight up. In the 15 kms that we traveled there are 63 Hairpin curves!!. As we pass through the way (if we can say 1 m deep dirt that!) we can see the bottom of the cliff we are passing through. The road is cut to accommodate the tires of a jeep but not the jeep itself. So ppl on edges feel like they are flying over the hill. As we reached the Moolasthanam(jeep goes till here) we saw the the Pancka mukhi Ganapathi temple one of the very few I know of. From here the trip is a walk (only 3 kms!) straight up through ridges. Along the path is a stretch where the path is just 3 ms long and both sides is teep as if a cake piece. So as u reach the Sankaracharya’s Sarvajna Peedam u can see the place u got down in another hill!! From here it’s the treacherous trek to Chitra Moola.

Saturday 14:00-15:00 PM:
From Sarvajna peedam we started climbing down. The first few steps are smooth. As we passed a curve we saw that the way stopped there. We were confused. We called for the two people in front of us but got no reply. Then on close inspection we saw that the way went on a steep curve there. (On taking a step the other knee hits your nose) that’s how steep it is. Few of our team started to back up but we urged them to continue. If one of us had slipped all four of us would have been flying to our doom. But we kept on. One of my friends when he lost his balance caught a branch. But unluckily it turned out to be Murukk. Then another friend caught a root to climb down for support. Bu alas! It broke and came in his hands. When we stopped we could see our hands and legs shaking. Still we kept on and reached a crack in the cliff wall. In there was a Siva lingam and a clear pool of water from the rocks. The small journey took 45 minutes of our time and much more than that of our memory. Then we started the way back to the top. It was more difficult than any one can imagine. But finally we reached back to the pick up point.
Then on we went back to Kollur.

Saturday 15:00-18:00 PM:
From there we reached the bottom at about six o’clock. Then on arriving at the hotel they asked us were all we went. As we told them the destinations they said that Chitra moola was almost unvisited for the last two months because of the treacherous path. We had our mouths hanging down at hearing this. Then we quickly packed our bags and got on the six o’clock bus back home.

Photos

2007-02-06T05:33:00.000-08:00

Point of no return

2006-03-03T08:53:00.000-08:00

It is almost the end of my student life. Looking back I find a lot to remember.A few crazy trips, a set of crazy days and the great tour of 2005.Memories come seeping out,But with it comes the painful idea of having to leave my friends and my student life.It is hard to know that everyone around may not not be there for long.But life doesn't end here.My condition is still same maybe worse.Secrets rule me.Classes make me wonder if Iam sane or not.It is becoming tougher,harder and crazier.people around have still not got the heat. still i find my class wonderful and classmates cheerful. job is scarce now but it is the least of the worries.I am going to enter the world feeling lonely. I still can't find time to blog. now onwards i will try to do it often with some material.

seminar main doobna hai

2005-09-27T02:22:00.000-07:00

life ab seminar ke peche bag rahe he.ek acha one present karna hai.all these days passed with so much to do that my life came to a standstill. it was now that i got a break. life seems to be out of tune,out of synchro. getting back will be difficult. soon college is going to end. its really terriffying when u think of it.been so soon.all those years where were they?now its almost late. but life must go on.......

no rain, no pain.

2005-08-03T03:08:00.000-07:00

Today was a rainless one. After a long period of downpour even nature seems to be happy. Not a particular day for me. A nice one, perhaps. Yesterday’s problems for every body except me. I didn’t need one. Life seems straight now. No worries no problems, all seem ok.god knows when something will turn around. Having bad dreams for some time now, seems the past may catch up with me. Labs finished early so started early. but life has to go on,isn't it?